Գրական ակումբը` Արագածոտնի մարզում

Մարիետ Սիմոնյանի տեսանյութը:

Կարինե Մամիկոնյանի տեսանյութը:

 

Реклама

Նոբելյան բանախոսություն: Ոիլյամ Ֆոլքներ

William-Folkner

Ես գիտեմ, որ այս պարգևն ինձ չի տրվել իմ անձի համար, այլ իմ աշխատանքի, կյանքի աշխատանքի, մարդկային հոգու ծանր աշխատանքի և տառապանքի դիմաց, ոչ թե հանուն փառքի ու շահի, այլ մարդկային հոգին ունենալով իբրև նյութ ու դրա հիման վրա ստեղծելու այն, ինչ նախկինում գոյություն չի ունեցել: Դրա համար ընդունում եմ, որ այս մրցանակը հենց ինձ համար է:
Ինձ համար դժվար չի լինելու գտնել պարգևատրման գումարային կողմի կիրառումը` իր նպատակի և ծագման նշանակությանը համապատասխան: Читать далее

Իվո Անդրիչ: Նոբելյան ճառը

ivo_andric111Նոբելյան մրցանակի է արժանացել 1961 թ. «…էպիկական հզորության համար, որը նրան ուժ ու հնարավորություն է տվել բացահայտելու իր երկրի պատմության էջերը՝ կապակցված ժողովրդի ճակատագրի հետ»:

   Անդրիչ, Իվո (1892-1975) — հարավսլավացի (սերբ) բանաստեղծ և արձակագիր, ծնվել է Դոլակ (Բոսնիա) գյուղում: Սովորել է գիմնազիայում, Սարաևոյում, ընդգրկված է եղել «Երիտասարդ Բոսնիա» հեղափոխական կազմակերպության մեջ, որի անդամ Գավրիլո Պրինցիպը 1914 թվականի հունիսի 28-ին գնդակահարեց Ավստրիայի գահաժառանգ Ֆրանց Ֆերդինանդին: Բանտարկվածների մեջ էր նաև Անդրիչը, որին դատապարտեցին երեք տարվա ազատազրկման:

   1918 և 1920 թվականներին լույս են տեսնում Անդրիչի բանաստեղծական երկու ժողովածուները՝ «Ծովից» և «Հուզումներ», 1920 թվականին նա տպագրում է իր առաջին պատմվածքը: 1923-ին Անդրիչն ստանում է դոկտորական աստիճան Բոսնիայի մշակույթի վերաբերյալ աշխատության համար: Читать далее

Գյուղացին: Վիլյամ Սարոյան

f563c879b923b5_563c879b9279b.thumbՍարգիս անունով մի մարդ 1908-ին Հայաստանի Գյուլտիկ գյուղից Ամերիկա եկավ:  Դեռ 30 տարեկան չկար: Խիտ, կարճ կտրած մազերով, սև, հաստ բեղերով աժդահա մի գյուղացի էր: Քաշը հավանաբար մի 100 կիլո կլիներ, բայց գեր չէր երևում, և ուներ տարօրինակ ու թախծոտ հայացք: Գյուլտիկում առանձնապես հայտնի մարդ չէր: Գյուլտիկում առհասարակ հայտնի մարդիկ չկային: Բայց նա լավ ընկերներ ուներ՝ հայեր, քրդեր, թուրքեր, արաբներ, հրեաներ, հույներ, բուլղարներ և ուրիշ ազգի ու ցեղի մարդիկ: Նրանց հետ խոսում էր հայերեն, թուրքերեն, քրդերեն, արաբերեն և, հեռանալով, շատ ընկերներ էր թողել Գյուլտիկում: Читать далее

Ակսել Բակունց

downloadՀովնաթան Մարչ (Երգիծական վիպակ)

Խոնարհ աղջիկը (Պատմվածք)

Սպիտակ ձի (Պատմվածք)

Մթնաձոր (Պատմվածքների շարք)

Սև ցելերի սերմնացանը (Պատմվածքների շարք)

Անձրևը (Պատմվածքների շարք)

Եղբայրության ընկուզենիները (Պատմվածք) Читать далее

Շահրիզադե: Հարուկի Մուրակամի

4789

Հարուկի Մուրակամիի ամենավերջին պատմվածքներից է«Շահրիզադե»-ն: Էրոտիկ պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է The New Yorker ամսագրում 2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ին: Հայերեն թարգմանվում է առաջին անգամ:

Ամեն անգամ՝ սեքսով զբաղվելուց հետո, «Հազար ու մեկ գիշերվա» Շահրիզադե թագուհու նման նա Հաբարային մի տարօրինակ և գրավիչ պատմություն էր պատմում: Թեև Հաբարան, ի տարբերություն թագավորի, հաջորդ առավոտ նրա գլուխը կտրելու մտադրություն չուներ: (Ինչևէ, Հաբարան երբեք նրա մոտ չէր մնում մինչև առավոտ): Նա պատմում էր այդ պատմությունները, որովհետև պարզապես ուզում էր պատմել, որովհետև Հաբարան կարծում էր, որ սիրով զբաղվելուց հետո եկող անկենդան, ինտիմ պահերին նա հաճույք է ստանում անկողնում կծկված պառկելուց և զրուցելուց: Նաև հավանաբար այն պատճառով, որ ցանկանում էր մխիթարել Հաբարային, որը ստիպված էր ամեն օր տանը մնալ:

Այս պատճառով Հաբարան այս կնոջ անունը Շահրիզադե էր դրել: Նա երբեք նրան այդ անունով չէր դիմում, սակայն իր օրագրում այդպես էր նրան կոչում: Читать далее