Տասը հնդկացիներ։ Էռնեստ Հեմինգուեյ

hemingway-beardՀուլիսի չորսի[1] ուշ երեկոյան, երբ Նիքը եւ Գարներների ընտանիքը քաղաքից տուն էին վերադառնում մեծ ֆուրգոնով, ճանապարհի վերցրին ինը հարբած հնդկացիների։ Նա հիշում էր՝ նրանք ինն էին, որովհետեւ մթնշաղին Ջո Գարները կանգնեցրեց ձիերին, ցատկեց ներքեւ ու մի հնդկացու բարձրացրեց անիվների առջեւից։ Նա քնած էր դեմքն ավազի մեջ թաղած։ Ջոն նրան քարշ տվեց դեպի ճանապարհամերձ թփուտները եւ կրկին վերադարձավ ֆուրգոն։

— Դա իններորդն էր,— ասաց Ջոն,— ինչ դուրս ենք եկել քաղաքից։

— Ա՜խ այդ հնդկացիները,— ասաց միսիս Գարները։

Նիքը ետեւի նստարանին էր՝ Գարների երկու տղաների հետ։ Ֆուրգոնի վերջից նա նայում էր այն հնդկացուն, որին Ջոն քարշ էր տվել ճանապարհից։ Читать далее

Реклама

Չեմպիոնը։ Էռնեստ Հեմինգուեյ

Hemingway-1957

Նիքը ոտքի ելավ։ Լավ է, անվնաս էր մնացել։ Նա հայացք ձգեց ռելսերին, ոլորանին չքացող վերջին վագոնի վառ լույսերին։ Ռելսերի երկու կողմերում էլ ջուր էր ու թաց, ավելի հեռվում ճահիճ կար։

Նա շոշափեց ծունկը։ Տաբատը պատռված էր, մաշկը՝ պլոկված։ Ձեռքերին քերծվածքներ կային, եղունգների տակ՝ ավազ ու մոխիր։ Նա մոտեցավ ամբարի ծայրին, թեքավուն լանջով իջավ ջրի մոտ ու սկսեց լվանալ ձեռքերը։ Սառը ջրով խնամքով լվաց՝ եղունգների տակից հանելով կեղտը։ Այնուհետև պպզեց ու լվաց ծունկը։

Ա՜յ քեզ արգելակիչ սրիկա՛յ։ Կգայ մի օր, որ ինքը հախիցդ կգա՛։ Մտքիցը քեզ չի հանի։ Համա՜ թե ընկերացար, բա՛ն չունի ասելու։ Читать далее

Բժիշկն ու իր կինը: Էռնեստ Հեմինգուեյ

hemingway-beardԴիք Բուլթընը հնդկացիների ավանից եկավ Նիքի հոր համար գերաններ կտրելու։ Նա իր հետ բերել էր որդուն՝ Էդդիին, նաեւ մեկ այլ հնդկացու՝ Բիլլի Թեյբշո անունով։ Նրանք անտառից ետնամուտքով ներս մտան, Էդդիի ձեռքին՝ երկար լայնակի սղոց։ Սա տղայի ուսին տարուբերվում էր ու քայլելիս զրնգում։ Բիլլի Թեյբշոն երկու խոշոր կեռաձող էր տանում։ Դիքն էլ անութի տակ երեք կացին ուներ պահած։

Նա շրջվեց ու փակեց դարպասը։ Մյուսները գնում էին նրա առջեւից՝ իջնելով լճափ, ուր գերաններն էին՝ թաղված ավազների մեջ։ Читать далее

Մանկության հուշեր։ Ինգեր Էդելֆելդթ

UwOJH7LDA4idkqH_I_bZoLLYWGQԵս չափազանց շատ էի ուզում մի քանի դրամատիկ մանկության հուշ ունենալ: Դրամատիկ մանկություն ունեցած մարդը, առանց որևէ մեկի զարմանքը շարժելու, կարող է խենթ լինել: Դե դա իսկապես այնքան էլ տարօրինակ չէ, որ նա միջակ մեկն է, կասեն մարդիկ, հայրը, հայտնի է, մորֆինիստ էր, մայրն էլ՝ եթովպացի միանձնուհի, ինքն էլ իր առաջին երեք տարին անց է կացրել նավի վրա:
Երբեմն ես մտածում էի, որ անպայման պիտի տեղի ունեցած լիներ ինչ-որ մի բան, որ իր հետքն էր թողել իմ հոգում, չլսված, անհավանական մի բան, այնքան անհավանական, որ ամբողջ աշխարհը միտումնավոր մառախուղով էր պատվել, որ միայն թե ես չհիշեմ այդ անհավանական դեպքը: Կամ ինձ մի բան է պատահել մեկ ուրի՞շ կյանքում: Տեսնես կհիշե՞մ, եթե ինձ հիպնոսացնեն: Արդլյք սպանե՞լ եմ մեկին այն ուրիշ կյանքում կամ ավելի ահասարսուռ մի բան արել: Եվ կամ գուցե ի՞նձ են սպանել: Читать далее

Ամենաանսպառ ժանրը։ Վիլյամ Սարոյան

f563c879b923b5_563c879b9279b.thumbՊատմվածքն անվերջանալի բան է: Զարմանալի է, թե այդ անսահմանության ինչպիսի՜ փոքր մասնիկ է հաջողվել մինչև հիմա ցույց տալ գրողներին ընդհանրապես, և ձևերից ինչքան քիչն է մատչելի մի գրողի` սա վերաբերում է նաև ինձ, վերաբերում է ավելի, քան մեկ ուրիշին:
Պատմվածքի բուն սյուժեի մեջ քիչ հնարավորություններ չեն թաքնված, իսկ մնացյալ ամեն ինչը, որը կազմում է պատմվածքը, հիրավի անսպառ է: Կյանքն անհատակ է, իսկ գրողի համար ամենաանհատակ ձևը պատմվածքն է: Քանի դեռ աշխարհում կան գրողներ, և քանի դեռ նրանք գրելու ցանկություն ունեն, պատմվածքն ազատ է ընտրել ցանկացած ձևը, իր համար վերցնել ցանկացած չափ, ցանկացած ոճ, անգամ ագատ է քարուքանդ անել թե առաջինը, թե երկրորդը, թե երրորդը: Читать далее

Սրնգի երազանքը։ Հերման Հեսսե

hermann-hesse-1Ահա՛,- ասաց հայրս և ինձ մի փոքրիկ ոսկրե սրինգ տվեց,- վերցրո՛ւ սա և երբեք չմոռանաս քո ծեր հորը, երբ օտար երկրներում այս գործիքի օգնությամբ մարդկանց սրտերը ուրախացնես: Սա քո կյանքում կարևոր ժամանակ է, երբ դու աշխարհը պիտի ճանաչես և շատ բան սովորես: Ես այս սրինգը տալիս եմ քեզ, որովհետև դու այլ աշխատանք չես կատարում և միայն երգել ու նվագել ես սիրում: Միայն մտածի՛ր այն մասին, որ դու միշտ գեղեցիկ ու ուրախ երգեր կատարես, այլապես իզուր կլինի այն շնորհը, որով դու պարգևատրվել ես Աստծո կողմից:
Իմ սիրելի հայրիկը շատ բան չէր հասկանում երաժշտությունից: Նա գիտնական էր և մտածում էր՝ ես գործի կդնեմ գեղեցիկ սրինգը, և ամեն ինչ ինքնըստինքյան լավ կստացվի: Ես չէի ցանկանում կոտրել նրա հավատը, այդ պատճառով շնորհակալություն հայտնեցի նրան, սրինգը գրպանս դրեցի և հրաժեշտ տվեցի: Читать далее

Մենություն:Գի դը Մոպասան

mopasanճաշկերույթից հետո էր… Չափազանց զվարթ էինք: Ներկաներից մեկը` մի հին ընկեր, ինձ ասաց.
– Չէ՞իր ցանկանա քայլել Ելիսեյան դաշտերն ի վեր:
Ու մենք, ահա, մեկնեցինք տերևներով հազիվ զգեստավորված ծառերի տակով` հանդարտ քայլերով շարունակելով երկար զբոսանքը: Փարիզյան անորոշ ու տևական աղմուկից բացի ոչ մի ուրիշ ձայն չկար: Մի զովաբեր քամի փչում էր մեր դեմքին, աստղաշղթան ոսկեփոշի էր սփռում խավար երկնքում:

Читать далее