Արտագնա քննարկում Ոսկեհատում

05Նպատակը՝

«Բլեյան ցանցի» շրջանակում Գրական ակումբի արտագնա քննարկում Ոսկեհատի «Խրիմյան Հայրիկի» դպրոցի մանկավարժական հավաքանու հետ

Ընթացքը՝

9։00- Ժամերգություն Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում

9.30. Մեկնում Սբ․ Երրորդություն եկեղեցու բակից

10։00 — Հանդիպում Ոսկեհատի Խրիմյան Հայրիկի անվան դպրոցի մանկավարժական հավաքանու հետ,

11։30 —  Քայլք դեպի Սբ․ Սարգիս եկեղեցի

12։00- Քայլք դեպի Ճգնավորի այր քարայր

12,30 — ընթերցումներ քարափին

13,15 — Ընդմիջում քարափին

13։30- Վերադարձ

Մասնակիցների ցուցակ

1.       Մարիետ Սիմոնյան

2.      Կարինե Մամիկոնյան

3.      Հռիփսիմե Առաքելյան

4.      Սիդոնյա Վիրաբյան

5.      Մարինե Մխիթարյան

6.      Սյուզան Սարգսյան

7.      Մերի Գրիգորյան

8.      Տաթև Աբրահամյան

9.      Մարինե Ամիրջանյան

10.  Դիանա Գևորգյան

11.  Կարինե Պետրոսյան

12.  Կարինե Բաբուջյան

13.  Հռիփսիմե Գալստյան

14.  Ելենա Սարգսյան

15.  Ստելա Մնացականյան

16. Նունե Մովսիսյան

17. Հասմիկ Թոփչյան

Реклама

Վ.Սարոյանի «Գնացքները» մեզ հասցրին Հացավան

 

Դպրոցը փոքր էր, միհարկանի: Կանաչազուրկ տարածության մեջ կծկված գորշ շինություն էր՝ ձուլված խանձված խոտին: Սովորողների թիվը 37 է, ուսուցիչներինը`13: Տնօրինուհին`Սուսան Սահակյանը, առույգ, կենսախինդ, շեն բառուբանով կին էր, ում հանգամանքները 1992թ-ին մայրաքաղաքից Հացավան էին բերել: Եկել էր որպես տնօրեն, բնավորվել որպես բնակիչ: Եկել էր ու մնացել: Եվ հիմա արդեն մեծացած աղջիկը մեղադրում էր մորը. արդար չի համարում, որ մայրն իր երիտասարդությունը քաղաքի աղմուկում է անցկացրել, իրեն բերել այդ աշխարհից քշված, մեռելային լռության մեջ թաղված գյուղը: Բերել է, որ ինքն էս անկյունում ի՞նչ անի: Տիկին Սուսանի զրույցի թեման դպրոցն էր`իր հոգսերով, գյուղը, որ ջրի խնդիր ունի, դրա համար էլ կանաչ չունի, դեղին-խանձագույն է: Հետո այլ աղբյուրներից իմացա, որ Իշխան Զաքարյանն է հեքիաթի վիշապի նման նստել ջրի ակին, գյուղի հասանելիք ջրով ողողում է իր հեկտարները, գյուղին թողնելով դատարկ խողովակները`լցված բերվելիք ջրի դատարկ, օր օրի մեռնող հույսով: Читать далее