Կիլիմանջարոյի ձյուները: Էռնեստ Հեմինգուեյ

hemingway-1957Կիլիմանջարոն ձյունածածկ լեռ է, ունի 19710 ոտնաչափ բարձրություն։ Ասում են, որ Աֆրիկայի ամենաբարձր կետն է։ Մասաի ցեղի մարդիկ նրա արևմտյան գագաթն անվանում են «Նգայե֊նգայի», որ նշանակում է Աստծո տուն։ Արևմտյան գագաթի մոտ ընկած է ընձառյուծի չորացած ու սառած մի դիակ։ Մինչև հիմա ոչ ոք չի կարողացել բացատրել, թե ընձառյուծն ինչ գործ ուներ այսպիսի բարձրության վրա։
— Զարմանալի է, որ այլևս չի ցավում,- ասաց նա։- Եվ հենց դրանից էլ հասկանում են, թե երբ է սկսվում։

— Իսկապե՞ս չի ցավում։

— Բոլորովին։ Միայն ներիր, որ հոտ է գալիս։ Երևի տհաճ է քեզ համար։ Читать далее

Վանոն՝ որպես գրող, շշմելու է…

36274693_1053825664791767_1560363010206203904_n

Վանո Սիրադեղյանին ճանաչում էի որպես քաղաքական գործիչ, այն էլ՝ բացասական կերպարով, ու, չգիտեմ ինչու, ընկալում էի նաև որպես խրոխտ, հզոր և իսկական տղամարդու բոլոր չափանիշները գերազանց կրող մարդ։ Միևնույն ժամանակ մտածում եմ՝ այդ հզոր մարդուն ի՞նչը ստիպեց, որ անցնի ընդհատակ։ Ընդհատակում լինել և տեսնել երկրի վիճակը ու չկարողանալ ինչ-որ բան փոխել… Չեմ ուզում մտածել, որ անտարբեր է դարձել իր երկրի, ազգի, պետության հոգսերի, խնդիրների հանդեպ, քանզի անտարբերությունը … Ի՞նչ է անտարբերությունը, եթե ոչ հոգու ծանր հիվանդություն, հոգու կաթված, անժամանակ մահ: Читать далее

Օտար մի երկրում։ Էռնեստ Հեմինգուեյ

1_zrn56LG3goX8FvPOFbo5Lg

Աշնանը պատերազմը դեռ շարունակվում էր, բայց մեզ համար այն այլևս չկար։ Միլանում աշնանը ցուրտ էր, ու շատ վաղ էր մթնում։ Վառվում էին էլեկտրական լույսերը, և հաճելի էր թափառել փողոցներում՝ նայելով ցուցափեղկերին։ Խանութների դրսի մասում կախված էին մեծ քանակությամբ թռչուններ, աղվեսի մորթիների վրա ձյուն էր մաղված, ու քամին ուռցնում էր դրանց պոչերը։ Փորոտիքը հանած եղնիկի սառեցված մսեղիքը ծանր կախ էր ընկած, քաշքշում էր դրանց փետուրները։ Читать далее

Շաբաթվա երկրորդ կիրակին։ Վանո Սիրադեղյան

timthumbԱյդ երեխան բաց դռների գիժ է։ Նա ամբողջ օրը սենյակի դուռը թակում է ներսից։ Ծնողները տանը լինելիս դուռը ներսից են փակում, միջանցք ելնելիս դրսից են փակում: Նրանք այնպես միանգամից են գյուղից քաղաք ընկել, որ քաղաք ասելով՝ փակ դուռ են հասկանում։ (Նրանք օրինավոր կենվորներ են։ Երբ վաղը տանտեր դառնան, նրանց կենվորներն էլ են երեխաներին սենյակում փակելու։ Նրանց նմանները երեք սենյակից մեկը տալիս են վարձով և կյանքում այդպես մնում են կենվոր՝ ուրիշի, ապա սեփական տանը)։ Ու այդ երեխան, երկու տարեկան այդ հրեշտակը առանց հոգնելու, առանց լացի դուռը օրնիբուն թակում է ներսից։

Читать далее

Մեր ճանապարհները պիտի խաչվեին մի օր․․․ Հարցազրույց Աշոտ Բլեյանի հետ

download-237x190Վանոյի ներկայությունը մթնոլորտ է, միջավայր է: Որ ինքը պարզապես քայլի փողոցում: Լինի, նստի, զրուցի, ժպտա: Որ իմանաս, որ էսինչ սրճարանում կարող ես հանդիպել ու հետո մեկին պատմել՝ գիտե՞ս, էսօր Վանոյին տեսա: Ո՞նց ենք հիմա ես ու դու զրուցում…
Հարցազրույցը՝ Վասակ Դաբինյանի

– Աշոտ, դու նույնպես ներկայացնում ես 70-ականների համալսարանականների սերունդը. սովորել ես Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում: Բանասիրականը այդ տարիներին կարծեմ նույն մասնաշենքում էր. Վանոյի հետ, այսինքն, երկու տարի դասի եք հաճախել նույն շենքում:
– Հարցը կանխեմ՝ այդ տարիներին չեմ ճանաչել Վանոյին: Ծանոթացել ենք շատ ավելի ուշ. մինչև մեր ծանոթությունը ուղղակի կարդացել էի պատմվածքները: Հետո մի քանի թռուցիկ հանդիպումներ եղել էին սրճարաններում, բայց ուսանողական տարիներին չենք շփվել, առիթ չի եղել: Читать далее

Վանո Սիրադեղյանի մասին։ Հրանտ Մաթևոսյան

f5475577b72f60_5475577b72f97-770x510Չեմ ասի, թե մուտքը արձակի երկիր խանդով ընդունեցի: Ամենևին: Արձանագիր հաջողությունն այնքան քիչ էր, Վերքի ողբով մեկընդմիշտ բացարձակված աբովյանական լեզվահեղեղը այնքան հաճախ էր խուսափում արձակի խաղաղ մարգագետինը խաղաղորեն սնելուց, որ թվում էր թե պատումը հայերենի տարերքը չէ, որ հայերենի տարերքը արձակը չէ, որ հայոց լեզվով ինքնանկարը մեկընդմիշտ հակացուցված է հայ գրողին: Читать далее

Անանձրև հուլիս։ Վանո Սիրադեղյան

Vano.SiradeghyanՍուրճի դառնությունը պետք չի, որ շեղի. շաքարավազ բեր, լցրու կես գդալ՝ քաղցրությունը թող չշեղի, և խառնիր զգույշ, հանկարծ գդալը գավաթի պատին աղմուկով չառնի, — եթե աչքերդ սառել են առավոտ կանուխ, ուրեմն հայացքդ անցնելիք ճանապարհ ունի, այս վաղ ժամին հյուր չեն գալիս: Մոխրամանդ փոխիր, թող թվա, թե անցած օրը իր աղբն ու հետքը տարել է հետը, այսօր էլ ապրիր երեխայի պես՝ օրը սկսիր որպես նոր կյանք: Հագնվիր այնպես, որպես թե տնից դուրս ես գալիս, ճանապարհի շորերդ հագիր: Այս առավոտ վեր ես կացել՝ օրը գտել ես քեզ բազկապանակ. թուղթը՝ աջիդ տակ, ծխախոտն ու սուրճը՝ ձախիդ, պատը՝ դեմդ, — քո կախարդական հայելին է, աստված օգնական՝ հիմա կտեսնես քեզ այն օրվա մեջ:

Читать далее