Գրական ակումբը` Արագածոտնի մարզում

Մարիետ Սիմոնյանի տեսանյութը:

Կարինե Մամիկոնյանի տեսանյութը:

 

Реклама

Դեղձանիկը՝ նվեր: Էռնեստ Հեմինգուեյ

gty_ernest_hemingway_sr_140213_33x16_1600Գնացքն արագ սլանում էր երկար կարմրաքար մի տան կողքով՝ բոլորված պարտեզով ու չորս սաղարթախիտ արմավենիներով, որոնց շուքի տակ սեղանիկներ կային ծվարած։ Ճանապարհի մյուս կողմում ծովն անհուն իր թևերն էր տարածել։ Հետո ավազաքարե ու կավե դարալանջեր էին գնացքին ընդառաջ վազում, իսկ ծովն այլևս կարճ մի ընթացք էր հայտնվում հեռու ներքևում՝ ժայռերի ներքո։

— Ես սրան Պալե՛րմոյից առա,— ասաց ամերիկուհին։— Մենք էնտեղ ընդամենը մի ժամ մնացինք, դա կիրակի առավոտն էր։ Ծախողն ուզում էր, որ դոլարով վճարեմ, ու նրան մեկուկես դոլար տվեցի։ Իսկապես լավ է երգում, չէ՞։ Читать далее

Խեղճուկրակ արաբը: Վիլյամ Սարոյան

saroyanԽոսրով քեռիս, ինքը զայրացկոտ և արտակարգ տխուր մարդ, մի տարի բարեկամացավ հին երկրից գաղթած կարճահասակ մարդու հետ, որ ներքուստ ժայռի նման հանդարտ էր, և որի տխրությունը արտահայտվում էր ծնկից փոշու հատիկ թռցնելով ու երբեք չխոսելով։

Այս մարդը արաբ էր, անունը՝ Խալիլ։ Ութ տարեկան տղայից խոշոր չէր նա, բայց, ինչպես իմ Խոսրով քեռին, շատ խոշոր բեղեր ուներ։ Վաթսունը անց էր հավանաբար։ Չնայած բեղերին, սակայն, նա հոգով ավելի երեխայի, քան հասուն մարդու նման լինելու տպավորություն էր թողնում։ Աչքերը երեխայի աչքեր էին, բայց ասես լցված էին տարիների հուշերով, երկար տարիների, որոնց ընթացքում բաժանված էր եղել խորապես սիրելի բաներից, ինչպես գուցե իր բնիկ երկրից, իր հորից, մորից, եղբորից, իր ձիուց կամ մի որևէ այլ բանից։ Читать далее