Ստեղծագործ ժամանակակից։ Ռոզա Հովհաննիսյան

Ես ազատ սենյակ եմ:

Կենսական քառակուսի լինելուս համար

երբևէ չեմ դիմել գերատեսչությունների,

դիպվածին քսմսված երբևէ չեմ ապրվել,

չեմ բնակեցվել ապօրինի կամ օրինաբար,

չեմ զբաղեցվել հնաիրերով՝

ծակ կճուճներով ու նախաձևերով,

ծոցվոր հնարավորությունների կայծքարով: Читать далее

Реклама

Գյումրի-Վահրամաբերդ-Երերույք

28070539_1750345288338505_4739829716845596888_o

Ժամանակացույցը

8:00. Մեկնում Երևանից՝ Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու մոտից
9:00-9:30. Կանգառ  Ապարանում
11:00 -13.00 —  Գյումրի, գրական ընթերցումներ, հանդիպումներ

13:00-15:00.Վահրամաբերդ, Մարմաշենի եկեղեցի
16:00-17:00. Երերույք
19:00. Ժամանում  Երևան Читать далее

Զբոսանք։ Արթուր Շնիցլեր

Արթուր-ՇնիցլերԴանդաղասահ մայրամուտ ապրող հունիսյան արև: Մայրուղու դիմաց լայնատարած ձգվում էր միօրինակ տների բարձր, երկարավուն շարքը՝ անհրապույր սպիտակադեղնավուն մարմրող գույների մեջ: Բաց պատուհաններից նայում էին մի տակ շապիկով տղամարդիկ, որ անտարբեր հայացքով ակամա հետևում էին զրնգացող տրամվայներին, երևում էին անխնամ հագնված կանայք: Երեխաները խաղում էին փողոցներում, փոշեթաթախ, աղմկոտ: Հազիվ կանաչին տվող թոշնած մարգագետիններում, որ տարածվելով գնում, անհետանում էին հեռվում ծվարած սարավանդներում, երևում էին բնազդաբար դեպի մաքուր օդը ձգվող չքավորներ, գնդակի ետևից վազվզող տղաներ ու աղջիկներ, ազատություն ստացածի ինքնագոհ, բութ դեմքով զինվորականներ՝ էժանագին ծխախոտը ձեռքներին, երբեմն հայտնվում էին պոռնիկներ, որ սովորականի նման երկու- երեք ընկերուհիներով քրքջալով անցնում են իրենց ճամփան. տեղ-տեղ երևում էին միայնակ անցորդներ. կարծես դուրս էին եկել՝ փորձելու սահմանային տարածություններում ծնվող յուրօրինակ զգացողությունները մի վայրում, ուր քաղաքն աստիճանաբար վերջանում էր և նրա խուլ, երկարաշունչ, տագնապահույզ հևքը նվաղում էր, դառնում ամոքող հառաչանք: Читать далее

Ո՜վ Հիսուս, որտե՞ղ ես։ Զոհրե Շա’աբանի։ Վերլուծություն

93Վերլուծությունը՝ Քրիստինե Հովսեփյանի

Զոհրե Շա աբանին իր «Ո՛վ Հիսուս, որտե՞ղ ես» ստեղծագործության մեջ արծարծում է մի հարց, որը մշտապես արդիական է: Խոսքը  Ավետարանական մի դրվագի մասին է, որտեղ քաղաքի բնակիչները հրապարակ քարշ տալով մի կնոջ, ում մեղադրում էին պոռնկության մեջ, ցանկանում էին քարկոծել նրան, և Քրիստոս ականատես լինելով այդ տեսարանին,  այնտեղ հավաքված ամբոխին մի հարց է ուղղում՝ առանց գլուխը գետնից վեր բարձրացնելու ձեռքի փայտով ինչ որ բան գրելով հողի վրա. «Ձեզնից ո՞վ է անմեղ, թող նա առաջինը  քարը նետի»: Читать далее

Ստեղծագործող ժամանակակից։ Աննա Հարությունյան

anna

Աննա Հարությունյանի բլոգը

Տեսանյութ։ Պատմում է Աննա Հարությունյանը — Մամա Մարդ 

«Ժենիկը», մաս 1-ին  — Գրանիշ

«Ժենիկը», մաս 2-րդ — Գրանիշ

Ո՜վ Հիսուս, որտե՞ղ ես։ Զոհրե Շա’աբանի

AstvacashunchԼույսերը մարելուն պես՝ քչփչոցները կտրվեցին: Վարագույրը բարձրացավ: Փարվիզը կուլիսից նայեց բեմի խավարին. լուսավորությունը դանդաղորեն սփռվեց տեսարանի վրա, որի կենտրոնում մի ծառ էր դրված, իսկ բեմահարթակը ծածկված էր մանր ու խոշոր քարերով: Սպասեց թմբուկների ձայնին, բայց երբ լռությունը երկարեց, նայեց լուսաձայնային տեխնիկայի կողմը՝ աշխատողը խառնվել էր իրար: Սիավոշին տեսավ, որ նրա կողմը գնաց, և մի քանի վայրկյան հետո թմբուկների խուլ ձայնը բարձրացավ: Փարվիզը շշնջյունով ձայնակցեց թմբուկներին՝ «թըրը՛մփ… թըրը՛մփ… թըրը՛մփ….», այնքան էլ լավ չթվաց իրեն, վաղվա ներկայացան համար փոքր-ինչ պետք է փոփոխել: Ինքն իրեն ասաց. «Սա իմ կյանքի ամենալավ բեմադրությունն է: Ամեն ինչ պետք է կատարյալ լինի»: Թմբուկների ձայնը դադարեց: Լռություն, և հետո՝ կանանց բղավոցներ: Տասներկու կին քաշքշելով բեմի մեջտեղ բերեցին պատառոտված շորերով գեղեցիկ մի կնոջ: Գեղեցկուհին դուրս էր պրծնում մի քանիսի ձեռքերից և ընկնում մյուսների ճանկերը: Նա աղաղակեց. Читать далее

Մայիսյան ամենամյա 14-րդ ստեղծագործական հավաք

20190430_144851_resized (1)1․ Գրական ակումբը որպես Բլեյան ցանցի օղակ

2․ Գրական ակումբը մասնագիտական զարգացման օղակ

Գրական ստեղծագործությունների վերլուծություններ Читать далее