Երազ: Ռևազ Միշվելաձե

download

Այս տողերը նվիրում եմ քեզ, հայրենիքիդ պես տարաբախտ որդի, Աչիկո՛։

Գնացքը կանգ առավ երկնագույնով լուսավորված կայարանում։ Պատուհաններից զուրկ եռահարկ սպիտակ շենքից անդին եւ վեր երեւում էր կապտաջինջ, աստղառատ երկինքը, ճիշտ այնպիսին, որպիսին երբեմն տեսնում ենք «ուղենիշ» լուսանցույցից։

Կայարանում քանդակների պես կանգնած սպիտակ թիկնոցներով մարդիկ հանկարծ պոկվեցին ու շարժվեցին դեպի վագոնները։

Իսկույն ճանաչեցի դեպի ինձ եկող պատանուն, գալիս էր հուզված, բայց աճապարանքով ու վստահ։

— Բաչա՜… Читать далее

Պատերազմը: Վիլյամ Սարոյան

timthumbՊատերազմը մեզ էլ հասավ։ Ասացին, որ չափից ավելի չուտենք, ոչինչ չշռայլենք` ամեն ինչ արժեքավոր էր։ Ասացին, որ պատերազմի նամականիշներ գնենք։ Մենք Ատլանտյան օվկիանոսի մյուս կողմը հազարավոր զինվորներ էինք ուղարկում, իսկ դրա համար փող էր հարկավոր։ Մեզ կոչ էին անում դրամ վաստակել ու պատերազմի նամականիշներ գնել` հատը քսանհինգ սենթ։

Միսս Գամման ասաց, ոո մենք` երեխաներս, նույնպիսի զինվորներ ենք, ինչպես և համազգեստ հագած տղամարդիկ։ Շքերթներ էին լինում։ Մենք տեսնում էինք երթաքայլող զինվորներին։ Մենք նրանց տեսնում էինք Սաուդրրն Փըսիֆիք կայարանում գնացքների մեջ լցվելիս։ Մենք լսում էինք նրանց մայրերի ու քույրերի լացը։ Читать далее